ศรัณย์ กัลยาศิริ

     ❝ ใช้บริการสายการบินนี้อยู่บ่อยๆ จนไปเตะตากับ ‘เอก-ศรัณย์ กัลยาศิริ’ พนักงานต้อนรับหนุ่มหล่อของสายการบินบางกอกแอร์เวย์ส วัย 24 ปีคนนี้เข้าอย่างจัง สิ่งแรกคือรอยยิ้มที่ดูสดใส ยิ่งได้พูดคุยทำความรู้จักกัน จนรู้ว่าไลฟ์สไตล์ของเขาก็น่าสนใจไม่แพ้หน้าตา เพราะด้วยความชอบด้านการท่องเที่ยวและมีมุมมองการถ่ายภาพที่น่าสนใจ เลยอยากแนะนำให้ชาว สุดสัปดาห์ รู้จักนักเดินทางมือใหม่ใจเกินร้อยคนนี้ไปพร้อมๆ กัน ❞

     หลังจบจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาโฆษณา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ผมก็ทำงานเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินได้ 2 ปีแล้วครับ หลายคนคิดว่าอาชีพนี้ง่าย แค่เสิร์ฟอาหาร แต่ที่จริงแล้วเราต้องดูแลชีวิตผู้โดยสารคำนึงถึงความปลอดภัยบนเครื่องบินเป็นหลัก นอกจากนั้นยังถือเป็นอาชีพที่ใกล้เคียงนักแสดง คือถึงแม้มีเรื่องกระทบกระเทือนจิตใจ แต่เมื่อผู้โดยสารอยู่ตรงหน้า ก็ต้องบริการให้ดีที่สุด ยิ้มเข้าไว้ เพราะผู้โดยสารเสียเงินมาแล้ว ย่อมมีความคาดหวังว่าจะได้รับบริการที่ดีจากเรา

     อย่างที่รู้กันว่า อาชีพนี้ถ้ามีใจรักการท่องเที่ยวจะถือว่าได้เปรียบมาก ผมว่าการท่องเที่ยวทำให้ได้ประสบการณ์เยอะ ได้เห็นผู้คนหลากหลายแตกต่างกันไปตามสถานที่ที่ไป ผมชอบเรียนรู้ความแตกต่างทางวัฒนธรรมและการเป็นอยู่ บางทีเราอาจจะนำส่วนดีเหล่านั้นมาปรับใช้กับชีวิตและการทำงานเราได้ และยังทำให้รู้จักการเรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกับคนอื่นๆ ได้ดีมาก อย่างตอนไปญี่ปุ่น ได้ข้อคิดและแนวทางการดำเนินชีวิตมาค่อนข้างเยอะ คนญี่ปุ่นส่วนใหญ่ให้ความสำคัญเรื่องการเข้าแถวและพิถีพิถันในทุกเรื่อง ดังนั้นเวลาทำงาน ถ้าเจอผู้โดยสารชาวญี่ปุ่นต้องห้ามลัดคิวหรือทำอะไรแบบขอไปที ไม่อย่างนั้นเขาจะโกรธมาก เรื่องน่ารักๆ ของผู้คนทั่วโลกก็มีเยอะ อย่างเช่นคู่ฮันนีมูนชาวเกาหลีเขาจะชอบแต่งตัวเหมือนกันและสวีทกันมาก บางคู่พอรู้ว่าต้องนั่งแยกกันแบบแค่มีช่องทางเดินกั้น เขาถึงกับร้องไห้ แต่ก็นั่งจับมือกันไปตลอดทางเป็นภาพที่น่ารักมากๆ (ยิ้ม) ส่วนชาวยุโรปจะชอบแต่งตัวกลมกลืนกับคนท้องถิ่น เพราะถือเป็นการเรียนรู้วิถีชีวิตของคนที่นั่น

     ถ้าถามถึงสถานที่ท่องเที่ยวประทับใจ ในฐานะคนไทยขอโปรโมตบ้านเราก่อน โดยยกให้ “สมุย” ครับ ยิ่งผมมีโอกาสบินไฟลท์สมุยบ่อย ถ้ามีเวลาว่างจะเช่ารถขับเที่ยวรอบเกาะกับเพื่อนๆ ส่วนใหญ่จะเน้นกินเที่ยวมากกว่า ชอบหาของกินอร่อยๆ ที่พลาดไม่ได้คือร้านตาโข (หรือบางปอซีฟู้ด) อาหารใต้อร่อยมาก แถมวิวดีด้วย เพราะตรงนั้นเป็นหมู่บ้านชาวประมง เราจะได้เห็นเรือประมงจอดอยู่ ได้อารมณ์ดิบๆ เป็นธรรมชาติจนต้องถ่ายรูปไว้ ผมเคยเห็นปลาบางชนิดที่เขาจับได้จากหน้าหาดก็เอามาทำอาหารสดๆ เลย เมนูแนะนำต้องลองกะปิทอด คือเอากะปิฉาบบนกะลามะพร้าวแล้วทอด นำมาจิ้มกินกับผักสด เมื่อก่อนผมไม่สันทัดอาหารใต้ เพราะกินเผ็ดไม่เก่ง พอไปร้านนี้ก็ติดใจเลย

     การเที่ยวอีกสไตล์ที่ผมชอบคือแบบแบ็กแพ็ค ประเทศที่เที่ยวสนุกสุดๆ คือเนปาล ตอนนั้นไปกับเพื่อนสองคน เราหาข้อมูลจากการอ่านหนังสืออย่างเดียวเลย ดูแผนที่และวางแผนทัวร์เอง พอไปถึงสนามบินทำให้นึกถึงคำพูดบางคำในหนังสือ เพราะเหมือนเหตุการณ์จริงมากคือมีแขกกวักมือเรียกขึ้นแท็กซี่ หนังสือก็บอกสิ่งที่เราควรปฏิบัติไว้อย่างละเอียด คือให้บอกว่าจองโรงแรมไว้แล้ว แต่เขาก็จะโกหกว่าโรงแรมนั้นปิดไปแล้ว เพื่อจะพาไปโรงแรมที่เขาได้ค่านายหน้า ซึ่งเราก็ต้องบอกกลับไปว่าเพิ่งโทร.เช็กกับทางโรงแรมเมื่อกี้เอง เขาถึงยอมไปส่ง

     เรื่องวัฒนธรรมของที่นั่นก็มีอะไรให้น่าแปลกใจเหมือนกัน อย่างตอนไปกินข้าวซึ่งเป็นร้านอยู่บนดาดฟ้า มองลงมาเห็นวิวเมืองโดยรอบจะเห็นผู้ชายเดินจับมือกัน เป็นเรื่องปกติที่เขาแสดงความรักระหว่างเพื่อนแบบนี้ อีกประเพณีหนึ่งที่อึ้งมากคือ เราไปวัดที่ขึ้นชื่อเรื่องการทำพิธีกรรมทางศาสนา อย่างการเผาศพ เห็นเขาแบกศพมาวางบนกองฟืนแล้วเผา พอเหลือกระดูกก็เอาไปลอยน้ำ ส่วนญาติก็ต้องว่ายน้ำไปกับกระดูกนั้นด้วย วันหนึ่งเผาได้ 20 ศพ ผมก็ไปนั่งดู บางทีจู่ๆ ก็เห็นศพเด้งขึ้นมา เขาก็เอาไม้กดลงไป ตื่นเต้นดีนะ เราก็จะสังเกตเห็นว่าศพผู้หญิงต้องห่อด้วยผ้าสีเหลือง ศพผู้ชายจะใช้ผ้าสีขาว คนแถวนั้นก็จะอธิบายให้ฟัง ไม่ต้องมีไกด์ เพราะการที่เราคุยกับคนท้องถิ่นมันสนุกกว่าเยอะครับ ส่วนทริปหน้าวางแผนว่าจะไปอเมริกา เป็นประเทศในฝันที่ผมยังไม่มีโอกาสได้ไป และต้องไปเยี่ยมชม Smithsonian National Air and Space Museum ที่วอชิงตัน ดี.ซี.ให้ได้ เพราะเป็นพิพิธภัณฑ์เครื่องบินและยานอวกาศใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งรวบรวมเรื่องราวและประวัติเครื่องบินหลายยุคหลายสมัย ที่สำคัญคือจัดแสดงเครื่องบินหายากที่ควรค่าแก่การเข้าชมไว้มากมายด้วยครับ


CLUB SUDSAPDA  No.656 (1 JUNE 2010)
Topic ล่าสุด
« Back1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10Next »
Copyright © Amarin Printing and Publishing Company Limited.