แม้กระแสบอลโลกจะจางหาย แต่กระแสบอลไทยยังกระหึ่ม ดูจากจำนวนของแฟนบอลที่เข้าชมการแข่งขันฟุตบอลไทยลีกหลายๆ แมทช์ที่มากขึ้น และเกือบครึ่งเป็นสาวๆ ที่ตีตั๋วเกาะขอบสนาม ส่งเสียงกรี๊ดเบียดหนุ่มๆ กระเด็น
     แม้ฟุตบอลจะไม่ใช่กีฬาหลักของผู้หญิง แต่นักฟุตบอลหล่อๆ เก่งๆ ก็ยังเป็นหนึ่งในเป้าหมาย สังเกตได้จากการที่หลายคนฝันใฝ่จะได้ใช้นามสกุลเบ็คแฮม โรนัลโด้ หรือตอร์เรส แต่ทั้งนี้ เราคิดว่าสาวไทย ชื่อไทย นามสกุลไหนก็คงไม่เหมาะเท่านามสกุลไทยหรอก
     Talk-A-Tive คราวนี้เรามีสามนักเตะทีมชาติไทยรูปหล่อนามสกุลไทยมาแนะนำให้รู้จัก ให้รัก และให้หลง คนแรก โอ๊ต - ณัฐพรพันธุ์ฤทธิ์ ตำแหน่งกองหลังและกัปตันทีมชาติไทย สังกัดสโมสรเมืองทอง ยูไนเต็ด คนที่สอง เอ็ม - สุทธินันท์ พุกหอม กองหลังทีมชาติไทย สังกัดสโมสรชลบุรี เอฟซี และคนสุดท้าย ตอง - กวิน ธรรมสัจจานันท์ นายทวารทีมชาติไทย สังกัดสโมสรเมืองทองยูไนเต็ด

     พวกเขาจะมาเล่าถึงชีวิตนักฟุตบอลไทย ความกดดันในสนาม เรื่องสนุกๆ รวมถึงเทสต์ของสาวๆ ที่ชอบให้ฟัง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น หนึ่งในสามคนนี้มีหนึ่งคนที่ห้ามแตะ เพราะมีคนจองไปเรียบร้อยแล้วส่วนสองคนที่เหลือ ถือหลัก “ใครดี ใครได้” ก็แล้วกัน...

     โอ๊ต: ผมเริ่มเล่นบอลตั้งแต่อายุ 13 ปี พออายุ 16 ปีก็ติดทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 17 เข้ามาเรียนต่อที่โรงเรียนอัสสัมชัญตอน ม.6 หลังจากนั้นก็ติดรุ่นอายุ 19 ปีและพรีโอลิมปิก ได้เล่นในกีฬาซีเกมส์ ต่อมาก็ติดทีมชาติชุดใหญ่ เป็นไปตามสเต็ปของนักบอลเลย
     เอ็ม: ผมเริ่มเล่นบอลตอนอายุ 5 ขวบ แต่ที่เป็นทีมคือเล่นให้โรงเรียนในจังหวัดราชบุรีบ้านเกิดก่อน หลังจากนั้นอาจารย์ท่านหนึ่งที่หวังดีได้แนะนำให้เข้ามาอยู่กับทีมโรงเรียนวัดสุทธิวรารามตอน ม.5 พอขึ้น ม.6 ก็ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน ติดทีมชาติตอนอายุ 18 ปี หลังจากนั้นก็เล่นมาเรื่อยๆ
     ตอง: ส่วนผมเริ่มเล่นตอนอายุประมาณ 10 ขวบได้ ตามญาติๆ ไปเล่นที่สนามกีฬา เริ่มจากตำแหน่งแบ็กขวาก่อน แล้วมีคนแนะนำว่าลองเล่นเป็นประตูดีไหม พอเปลี่ยนมาเป็นประตูก็รู้สึกว่าชอบ เลยเล่นตำแหน่งนี้มา
เรื่อยๆ ติดทีมเยาวชนตั้งแต่อายุ 12 ตามสเต็ปมาเรื่อยๆ จนได้เล่นซีเกมส์

ยากง่ายแค่ไหนครับกว่าจะได้เป็นนักฟุตบอลทีมชาติ
     ตอง: ยากแน่นอน แต่ไม่ว่าจะทำอะไร ผมว่าต้องมีอุปสรรค การเป็นนักบอลต้องรู้จักเสียสละ เพราะซ้อมหนัก อย่างผมก็ต้องทิ้งชีวิตวัยรุ่นไปเลย
     เอ็ม: ยิ่งทีมชาติ ยิ่งดับเบิลยาก อุปสรรคอย่างหนึ่งคือเรายังวัยรุ่น อยากมีเวลาออกไปเที่ยวกับเพื่อน แต่ก็ต้องละไป เพื่อมุ่งทางนี้แทน
     โอ๊ต: จะว่ายากก็ยาก จะว่าง่ายก็ง่าย ต้องรักษามาตรฐานการเล่นให้ได้ ถึงจะสามารถไต่ขึ้นมาได้เรื่อยๆ เหมือนคนเรียนหนังสือ เข้า ม.1 ตอนอายุ 12 ค่อยๆ ก้าวขึ้นมา ไม่มีใครที่จะอายุ 12 แล้วโผล่มาอายุ 18 หรือขึ้น ม.6 เลย เช่นกัน การเป็นนักบอลก็มีสเต็ปของมัน จะมีช่วงข้ามขั้นก็ตอนอายุ 20 คือ พอหมดทีมชาติแล้วก็ต้องรักษาฟอร์มตัวเองให้คงเส้นคงวา ให้ยังดีสม่ำเสมอ มีนะครับ บางคนที่ตอนเด็กเล่นดีมาก มีชื่อเสียง แต่ไปหลงแสงสี ทำให้ฟอร์มการเล่นดาวน์ลงพอดาวน์ก็ไม่ได้เล่นทีมชาติ ใครที่ยังรักษามาตรฐานได้ก็จะได้กระโดดมาเล่นชุดใหญ่ความยากง่ายของการเป็นนักฟุตบอลคือการดูแลตัวเองและพัฒนาตัวเองนี่แหละ ถ้าติดเที่ยวติดเพื่อนก็เสร็จ ต้องแยกแยะให้ออกว่าเวลาไหนควรเที่ยวหรือซ้อม ตอนนี้การเล่นฟุตบอลไม่ใช่เล่นๆ แล้ว สามารถยึดเป็นอาชีพได้เลย