คืนกล้วยไม้สู่ป่า ภารกิจชุ่มเหงื่อ ชุ่มน้ำใจ ของปอ - ทฤษฎี
         ฤดูฝนเป็นฤดูที่ต้นไม้หลายพันธุ์ผลิบานชูช่ออวดความงามของดอกใบ และหนึ่งในพันธุ์ไม้เหล่านั้นคือกล้วยไม้ป่า แต่การเข้าป่ายามนี้เพื่อชมความงามของมันไม่ง่ายนัก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมีการลักลอบ
ขโมยกล้วยไม้จากป่ามาจำหน่ายจนบางชนิดใกล้สูญพันธุ์ เพราะเห็นถึงความสำคัญในเรื่องนี้ ปอ - ทฤษฎี สหวงษ์ พระเอกสุดฮ็อตของช่อง 3 จึงชักชวน สุดสัปดาห์ คืนกล้วยไม้กลับสู่ป่าด้วยกัน
         กล้วยไม้ในภาษาเหนือเรียกว่า “เอื้อง” หรือ “ดอกเอื้อง” เอื้องที่เห็นบ่อยในป่าทางภาคเหนือก็คือเอื้องผึ้งและเอื้องคำ ความงดงามของกล้วยไม้ทั้งสองสายพันธุ์นี้อยู่ที่ดอกสีเหลืองเจือส้มห้อยเป็นพวงระย้า
ยิ่งถ้าอยู่กันเป็นกอใหญ่ก็จะยิ่งสวยตรึงใจ จนมีคนนำไปแต่งเป็นเพลง “เอื้องเอยคนขานนามเอื้องผึ้ง กลีบเหลืองปานน้ำผึ้ง หอมตรึงต้องใจภุมรา...”
         กล้วยไม้เปรียบเสมือนเครื่องประดับของผืนป่า ยามได้ชมมันแซมอยู่บนยอดไม้ ความสำราญของการเดินป่าก็จะยิ่งมีชีวิตชีวามากขึ้น เมื่อถึงฤดูผลิบาน มีนักท่องเที่ยวมากมายที่ตั้งใจเดินเข้าป่าลึกไปสัมผัสมัน
โดยตรง เช่นเดียวกับการทำความดีของปอในครั้งนี้ ที่มองว่าหากมีป่าสักแห่งที่พอย่างเท้าเข้าไปแล้วเห็นกล้วยไม้ออกดอกชูช่อ ป่าแห่งนั้นคงงดงามราวสวรรค์บนดิน จนทำให้คนหันมารักป่ามากขึ้นและถ้ามอง
ในอีกมุม เมื่อนักท่องเที่ยวเข้าไปสัมผัสความงาม ผลพลอยได้ก็คือชาวบ้านมีรายได้เสริม เช่น เปิดร้านขายของที่ระลึก เป็นมัคคุเทศก์พาเที่ยว หรือทำโฮมสเตย์ เมื่อป่าที่รกครึ้มเปลี่ยนเป็นป่าเศรษฐกิจ
ช่วยสร้างรายได้จุนเจือครอบครัว สำนึกที่จะอนุรักษ์และหวงแหนพื้นที่สีเขียวของพวกเขาก็จะมากขึ้น หากมีผู้บุกรุกหรือคิดทำลาย พวกเขาคงเป็นหูเป็นตาช่วยปกป้องป่าร่วมกับเจ้าหน้าที่อีกแรง
         ในเบื้องต้น ทีมงานมองหาสถานที่ที่จะคืนเอื้องผึ้งและเอื้องคำสู่ป่าไว้หลายแห่งด้วยกัน เพราะโดยลักษณะแล้ว กล้วยไม้พันธุ์นี้สามารถเจริญเติบโตได้เกือบทุกภาคของไทยที่มีลักษณะภูมิประเทศแบบ
ป่าดิบแล้ง (ยกเว้นภาคกลาง) แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเราคิดว่าเอื้องผึ้งที่ได้รับการเปรียบว่างดงามอ่อนช้อยดังสาวเหนือ ก็น่าจะอยู่ในป่าของภาคเหนือปอและทีมงาน สุดสัปดาห์ จึงตัดสินใจเลือกจังหวัดที่อยู่เหนือสุด
ในสยามคือจังหวัดเชียงราย และเลือกอำเภอเชียงแสนซึ่งก็เกือบจะเป็นอำเภอเหนือสุดของประเทศเพื่อการนี้
         คนหล่อของเราออกแรงแข็งขันร่วมกับชาวบ้านช่วยกันปลูกจนเอื้องสะพรั่งไปทั่วบริเวณ หลังเสร็จสิ้นภารกิจเสร็จสิ้นลงประมาณช่วงบ่ายแก่ๆ ปอตัวเปียกซกเอ่ยปาก “เหงื่อผมจะออก
หมดตัวแล้วคร้าบ-บ-บ...”
         หลังจากดื่มน้ำดับกระหายและนั่งพักจนเหงื่อแห้งแล้ว คนหล่อขอทำดีของเราหยิบโทรโข่งขึ้นมากล่าวขอบคุณชาวบ้านที่มาร่วมแรงร่วมใจ ขณะเดียวกันก็ไม่ลืมฝากฝังเรื่องสำนึกรักษ์สิ่งแวดล้อม
“ต้องขอบคุณพ่อแม่พี่น้องทุกคนที่มาช่วยกันในวันนี้ ผมอยากให้ช่วยดูแลกล้วยไม้ที่เราปลูกให้เป็นกล้วยไม้พันธุ์ท้องถิ่นต่อไปนานๆ หลังจากนี้ถ้าเจอนักท่องเที่ยวคนไหนมาเด็ดหรือทำลาย อนุญาตให้เอา
ไม้ตีขาแล้วบอกว่า เอาไปได้แค่รูปถ่ายเท่านั้น ที่นี่เป็นที่ที่สวยงามมาก เมื่อไหร่กล้วยไม้ที่เราช่วยกันปลูกออกดอกเต็มป่า รับรองว่าจะต้องมีคนมาเที่ยวและเยี่ยมเยือนบ้านของทุกคนแน่นอนครับ”
        หลังกล่าวขอบคุณชาวบ้าน ปอหันมาพูดกับเราด้วยสีหน้ายิ้มแย้มว่า “ดีใจที่ได้มาทำกิจกรรมนี้ครับ ปลื้มใจมากที่ชาวบ้านมาร่วมมือร่วมใจเยอะมาก ดูสามัคคีกันทำสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ต่อชุมชนของ
พวกเขาจริงๆ ไม่ใช่แค่ผู้ใหญ่ แต่เยาวชนก็มาช่วย แสดงว่าภาพที่เราคิดกับสิ่งที่ชาวบ้านต้องการเป็นภาพเดียวกัน ชุมชนที่นี่เข้มแข็งมาก เขารู้สึกว่าเขาเป็นเจ้าของพื้นที่ ต้องดูแลให้ดีที่สุด น้ำตกแห่งนี้น
อกจากเป็นที่ท่องเที่ยวแล้ว ยังเป็นป่าต้นน้ำของชาวบ้านไว้ดื่มกินและทำการเกษตร ผมอยากให้พวกเขารักษาป่าให้ยังเป็นป่าอย่างนี้ไปนานๆ ผมบอกกับน้องๆ ว่า ถ้ามีโอกาสจะกลับมาดูกล้วยไม้ที่เรา
ปลูกกันวันนี้อีกแน่นอน”
         สุดสัปดาห์ ขอสัญญาว่า ถึงวันนั้นถ้าปอกลับมาดูผลงานดีๆ เพื่อโลกสีเขียว เราจะตามเก็บภาพมาฝาก คนอ่านจะได้เห็นภาพ After ของการทำดีครั้งนี้ไปพร้อมๆ กัน ดูสิว่า เมื่อเวลาผ่านไป
เอื้องแห่งความดีได้ผลิดอกงดงามเพียงใด